Payızın hüznü çökmüşkən bütün mənliyimə
Payıza yaraşan yağışlar çarparkən şüşələrə, Yavaşca bağladım xəyallarımın qapısını İllərdir
uzaq olduğum otağa yavaşca süzüldüm
Tükənən itib gedən illərə inad tanış bir şey axtardı yazıq ürəyim
tapıla bilər bir ümid daşıdı çarəsizcə
Bütün gerçəklərə inad
Dəqiqələrlə gəzişdi gözlərim...
Mən çarəsizcə tanımaya çalışarkən olan hər şeyi
Tam tərsinə
Rədd etdi beynim
Hər şey xarici
Hər şey çox uzaq idi
Keçən illərlə birlikdə tanış hər şey də silinmişdi....
Halbuki nə qədər də istəyərdim uşaqlığımda hiss etdiyim o xoşbəxtlik qoxusunu
təkrardan hiss etməyi o otaqda!!!
Yaşadığım hər şeyin yalan olduğunu qəbul etməyə
Hər şeyi sil başdan yaşaya bilər bir ürək vardı o gecə məndə...
Qorxmadan gərəyindən çoxca cəsur...
İki neylon başmaqla götürdüyümüz dörd dənə şəkərləri
Ancaq iki kötək yedikdən sonra əldə etdiyimiz şekərlələri
İki ildə birdə olsa alınan qırmızı başmaqları.....
Anamın atamın və bacımın istiliyini....
O qədər uzaq idi ki artıq bütün bunlar
Axtardığım heç bir şey yox idi ...
Payıza yaraşan yağışlar çarparkən şüşələrə
Yavaşca bağladım xəyallarımın qapısını...
Heç bir şey xəyal etdiyim qədər yalan deyildi...
Əksinə ürək ağrıdan gerçəklər idi...
Nə götürdüyümüz şəkərlərin
Nə uğruna gözyaşı axıtdığımız şəkərləmələrinin
Dadı yox idi...
Və
Artıq
O
Xoşbəxtlik qoxusunu da hiss etmir bədənim
Payıza yaraşan yağışlar çarparkən şüşələrə, Yavaşca bağladım xəyallarımın qapısını İllərdir
uzaq olduğum otağa yavaşca süzüldüm
Tükənən itib gedən illərə inad tanış bir şey axtardı yazıq ürəyim
tapıla bilər bir ümid daşıdı çarəsizcə
Bütün gerçəklərə inad
Dəqiqələrlə gəzişdi gözlərim...
Mən çarəsizcə tanımaya çalışarkən olan hər şeyi
Tam tərsinə
Rədd etdi beynim
Hər şey xarici
Hər şey çox uzaq idi
Keçən illərlə birlikdə tanış hər şey də silinmişdi....
Halbuki nə qədər də istəyərdim uşaqlığımda hiss etdiyim o xoşbəxtlik qoxusunu
təkrardan hiss etməyi o otaqda!!!
Yaşadığım hər şeyin yalan olduğunu qəbul etməyə
Hər şeyi sil başdan yaşaya bilər bir ürək vardı o gecə məndə...
Qorxmadan gərəyindən çoxca cəsur...
İki neylon başmaqla götürdüyümüz dörd dənə şəkərləri
Ancaq iki kötək yedikdən sonra əldə etdiyimiz şekərlələri
İki ildə birdə olsa alınan qırmızı başmaqları.....
Anamın atamın və bacımın istiliyini....
O qədər uzaq idi ki artıq bütün bunlar
Axtardığım heç bir şey yox idi ...
Payıza yaraşan yağışlar çarparkən şüşələrə
Yavaşca bağladım xəyallarımın qapısını...
Heç bir şey xəyal etdiyim qədər yalan deyildi...
Əksinə ürək ağrıdan gerçəklər idi...
Nə götürdüyümüz şəkərlərin
Nə uğruna gözyaşı axıtdığımız şəkərləmələrinin
Dadı yox idi...
Və
Artıq
O
Xoşbəxtlik qoxusunu da hiss etmir bədənim
